'Het ging dit jaar met vallen en opstaan. Er zaten mooie wedstrijden tussen, zoals de 3-0 winst in eigen huis tegen AZ en de 4-0 uitoverwinning op NAC. We kenden sowieso een vliegende start en stonden zelfs even bovenaan. Helaas kregen we daarna een terugval, maar dat is geen schande. Dat hoort erbij als promovendus. Laten we hopen dat we de tweede seizoenshelft even voortvarend beginnen als de eerste.'

Zelf stond je met een blessure anderhalve maand aan de kant.

'Klopt, ik had mijn middenvoetsbeentje gescheurd. Daar heb ik overigens nog steeds last van. In samenspraak met de clubarts heb ik besloten me na deze voetbaljaargang te laten opereren. Ik hoop dat ik er geen problemen mee krijg en dat ik het tot het eind van het seizoen kan volhouden. Er is namelijk een risico dat de scheur groter wordt. Uiteindelijk kan dat zelfs tot een breuk leiden. Maar het belang van de ploeg staat bij mij altijd voorop en daarom speel ik door.'

Hoe is het eigenlijk met je Ajax-gevoel?

'Dat gaat nooit weg. Ik ben geboren en getogen in Amsterdam en heb een aantal jaren het shirt mogen dragen. Het is een beetje als je eerste vriendinnetje. Ajax blijft altijd speciaal. Ik heb bovendien een neef die een groot Ajax-fan is. Als ik bij hem langskom om naar een wedstrijd te kijken, zit hij altijd in zijn Ajax-shirt en moet ik de volledige negentig minuten mijn mond houden. Zo erg gaat hij erin op.'

Bron: Ajax.nl