"Mijn mooiste bij Arsenal vond ik een doelpunt tegen Leicester City, de derde van een hattrick. Daar zat alles in en die was tot in de perfectie uitgevoerd. Qua vorm; lange bal van achteruit, perfecte aanname, man uitspelen en scoren, leek deze erg op de goal op het WK in 1998 tegen Argentinië. Dát vond ik de allermooiste die ik ooit heb gemaakt."

"Ik besloot op het laatste moment dat er maar één manier was en dat was de bal langs de ene kant en ik – terwijl ik me omdraaide - langs de andere kant van de verdediger", blikt Bergkamp terug op zijn doelpunt. "Er kwam ook kracht bij kijken omdat ik mijn man nog aan de kant moest zetten. De goals zoals tegen Leicester en Argentinië zijn trainbaar en puur op techniek en inzicht gemaakt. Dat was mijn kracht, dus daar kwam mijn talent erg mooi tot uiting. Bij zulke goals weet je al wat langer van tevoren wat je gaat doen."

Na zijn doelpunt tegen Newcastle United kwam het besef van de schoonheid van de goal pas later. "Ik merkte na de goal tegen Newcastle eigenlijk pas later dat het iets bijzonders was. Voor mij en voor mijn ploeggenoten was het vooral belangrijk dat we in de titelstrijd de moeilijke uitwedstrijd tegen Newcastle zouden winnen. Dit was de 0-1, dus erg belangrijk. De spelers reageerden ook niet alsof er iets bijzonders was gebeurd. Maar omdat ik die avond en de dagen er na misschien wel 50 tot 60 keer de vraag kreeg van journalisten of het zo bedoeld was, ben ik de goal maar eens terug gaan kijken."

De beweging die Bergkamp bij het doelpunt maakte, was bewust. "Ja, het was bewust. Maar toen ik het terugzag begreep ik wel waarom die vraag bij de mensen op kwam. Er zit natuurlijk ook een factor geluk bij zo'n bal. Eervol dat de fans deze nu als mooiste hebben gekozen. Meestal stemmen mensen dan op meer recente goals of momenten van spelers die nog actief zijn. Ik ben ruim drie jaar gestopt en dan is zoiets toch wel bijzonder."