In de catacomben van de Arena kijkt de Catalaan regelmatig naar herinneringen aan de wand. Om nog eens stil te staan bij die foto's uit het verleden van de roemruchte jaren zeventig, toen Ajax alles won wat het wilde winnen. Het valt hem vooral op dat de Amsterdammers toen heersten in nauwsluitende kleding, in broekjes bijvoorbeeld die amper over de billen kwamen.

'Die zitten pas lekker', verzucht Gabri (29) als hij op een enorme fotoposter Keizer en Cruijff het veld ziet opkomen. Hun bovenbenen waren nooit bedekt door wijde pijpen, zoals nu. Zelf sjort de Spanjaard zijn broeken voortdurend omhoog. Op de training, in de wedstrijd, alsof hij liever in een strakke onderbroek speelt dan in de maten van Shaquille O'Neal.

Maar, zegt hij meteen, voor de rest zit Ajax als gegoten.

Nou ja, qua leven dan vooral, nuanceert hij. Gabri - zijn eigenlijke naam Gabriel Garcia de la Torre zou ook een prima voetbalnaam geweest zijn, maar Gabri bekt nou eenmaal beter - was in zijn dromen als voetballer succesvoller dan hij de voorbije twee seizoenen heeft meegemaakt.

'De verwachtingen lopen niet parallel met de werkelijkheid', zegt hij aan de vooravond van de finale in de play-offs om een Champions League-ticket waarin Ajax vanavond in Emmen speelt tegen de gelegenheidsgastheer FC Twente. 'We zijn de laatste twee jaar dichtbij het kampioenschap geweest, we hebben de beker een keer gewonnen, er is hier nog voldoende te winnen.'

Gabri kwam in 2006 naar Nederland, hand in hand met Henk ten Cate. De Nederlandse assistent-trainer van Frank Rijkaard bij Barcelona had zojuist de Champions League gewonnen met een selectie waarvan ook Gabri deel uitmaakte. Ten Cate werd de nieuwe coach van Ajax en kon de transfervrije Catalaan goed gebruiken.

'Ik was een beetje voetbalmoe in Spanje', vertelt Gabri. 'Hoewel, voetbalmoe is misschien niet de juiste term. Het had meer te maken met de omstandigheden. Ik was vrij, mijn contract liep af en er waren veel Spaanse clubs geïnteresseerd. Maar ik wilde graag met mijn gezin een nieuwe ervaring opdoen, een nieuwe uitdaging zoeken. Ik speelde al vanaf mijn jeugd bij Barcelona. Het werd tijd voor iets anders.'

Het verhaal dat hij als trotse Catalaan voor geen andere club wenste te spelen dan voor Barcelona en zodoende koos voor een vlucht naar het buitenland, doet Gabri af als onzin. 'Op een gegeven moment zal ik terugkeren naar Spanje. En dat kan dan naar elke club in Spanje zijn.'

Hij verruilde dus de ene wereldstad voor de andere. Twee metropolen die cultuur uitademen, die leven vooral en al opwinden bij de gedachte eraan. 'De enige verschillen zijn het weer en het strand. Maar er is in Amsterdam altijd leven, net als in Barcelona. Dynamische steden waar het goed toeven is. Ik vind het heerlijk hier.'

'Hoewel, voor een voetballer is het ritme overal hetzelfde: trainen, spelen en slapen. Ik ga weinig uit, dat heeft vooral te maken met de komst van kinderen. Mijn vriendin Cristina en ik hebben een zoontje van drie, Gabriel, en we verwachten volgende maand ons tweede kind.'

Ook qua voetbal is hij in dezelfde wereld gebleven. 'Zowel in Barcelona als in Amsterdam is het publiek kritisch. Winnen alleen is niet genoeg, we moeten ook mooi voetbal spelen.'

Misschien dat juist daarom de nieuwe coach van Ajax, Marco van Basten, zijn banden met Barcelona, maar ook met bijvoorbeeld AC Milan en Arsenal nauwer wil aanhalen. Daar waar stijlvol voetbal gespeeld wordt, waar altijd de nadruk ligt op techniek. Van Basten hoopt dat jeugdspelers van Europa's grootste clubs in hun rijpingsproces wellicht iets kunnen betekenen voor Ajax.

Gabri zet daar zo zijn vraagtekens bij: 'Die jonge jongens trainen bij de grootste clubs ter wereld. Wanneer zo'n jongen het bij Ajax goed zou doen, is hij zo weer weg. Wat is dan het voordeel voor Ajax? Dat moet de club zich oprecht afvragen. Want er kunnen wel eens vervelende situaties ontstaan.'

'Volgens mij moet Ajax niet van zijn filosofie afwijken. Zelf opleiden dus en jongens door laten stromen naar het eerste. Op die manier is de club groot geworden. Dat is de kracht van Ajax, altijd geweest. Je hebt anders kans dat er een cultuuromslag komt en dat kan gevaar betekenen. Wie weet kan ik helpen. Hoewel, dat is natuurlijk ook geen garantie dat die talenten nu massaal naar Amsterdam komen. Als de club erover nagedacht heeft, is er niets aan de hand.'

Gabri geldt als een stille kracht van Ajax. De motor op het middenveld die veel vuil werk opknapt voor bijvoorbeeld de meer aanvalsgerichte Kenneth Perez. Hij lijkt nooit moe te worden en is misschien daarom onomstreden: als hij fit is, speelt hij. Waarschijnlijk tot 2011, wanneer zijn contract afloopt.

'Je weet het nooit in het voetbal', zegt Gabri, 'maar bij Barcelona heb ik mijn contract tot de laatste dag uitgediend. Dat wil ik hier ook. Ik heb het enorm naar mijn zin. Dat Ten Cate is weggegaan, was jammer, maar ik kan het ook goed vinden met Adrie Koster.'

Heb jij als buitenlander iets van opwinding gevoeld toen Van Basten werd aangekondigd als coach voor volgend jaar? Het leek alsof Ajax al kampioen van het volgende seizoen was geworden.

Gabri: 'Het doel is om kampioen te worden. Er zijn nu allemaal iconen van de club benoemd die Ajax weer nieuwe hoop geven. Maar ik kijk daar toch iets rationeler tegen aan. Want we mogen de feiten niet uit het oog verliezen, Ajax heeft de laatste jaren weinig succes gehad. Daarom vergelijk ik vooral deze situatie met die bij Barcelona, toen Frank Rijkaard kwam. Die is gelukkig in zijn eerste jaar veel tijd gegund om de club uiteindelijk weer succes te brengen.'

'Iedereen was ongeduldig. Ajax moet daarvan leren. De fans en het bestuur moeten geduld hebben. Het is niet eerlijk iemand al na twee maanden af te rekenen op de resultaten. Dat moet iedereen in Amsterdam onthouden.'

Bron: AD Sportwereld