'Ik train nu zoals ikzelf getraind had willen worden', aldus Jonk over zijn manier van individueel trainen. 'Simon Tahamata deed het in zekere zin wel, maar meer vanuit een hele groep met vooral algemene technische trainingsvormen. Dat echt specifieke trainen, met een of twee spelers, heel gericht aan de slag gaan, de juiste keuzes maken, de momenten zien, een paar stappen vooruit denken; dat vind ik heel leuk om te doen.'

Jonk vergelijkt zijn werk met dat van een tennisser. 'Het is vaak een kwestie van inslijpen, zoals tennissers dat ook doen. Die slaan soms honderdduizend keer dezelfde bal om een bepaald gevoel te krijgen. Wanneer je dat eenmaal hebt, komen de automatismen. Als spelers dat gaan vertalen, vind ik dat heel mooi om te zien.'