Maarten Stekelenburg en Kenneth Vermeer raakten dit seizoen geblesseerd. Hierdoor moest Kenneth Vermeer het Amsterdamse doel verdedigen. 'Op dat moment prijs je je gelukkig met de aanwezigheid van drie goede keepers binnen je selectie', aldus l'Ami. 'Want voor het seizoen was de overweging wel of het voor de ontwikkeling van Vermeer, die een prachtige Olympische Spelen had gekeept, niet beter was om hem weer veel speelminuten te laten maken bij een andere club. Achteraf bleek dat we hem hier heel hard nodig hadden.'

Hans Vonk werd onlangs teruggehaald door Ajax. De 38-jarige doelman vervult momenteel de positie als tweede doelman achter Vermeer. 'Er waren meer keepers die in aanmerking kwamen', aldus l'Ami. 'Maar gezien het feit dat de transferperiode al verstreken was, konden we alleen een keeper aantrekken die niet ergens onder contract stond. En het moest bovenal een keeper zijn die in het Ajax-systeem kan meedraaien. Je moet goed kunnen meevoetballen, ver voor je doel durven verdedigen, en geconcentreerd kunnen blijven als je eigen ploeg op de helft van de tegenstander speelt, om die paar reddingen in de wedstrijd ook inderdaad te kunnen verrichten. Hoe moeilijk dat is, wordt vaak onderschat. Lang niet iedere keeper kan dat. Vonk heeft hier natuurlijk twee jaar gekeept, dus die hoef je over de manier van spelen niets meer uit te leggen. Het was bij hem alleen zaak om het ritme er weer in te krijgen. Hij had zich wel fit gehouden in de maanden dat hij zonder club zat, maar bij het pure keeperswerk had hij een kleine achterstand in te halen. Gelukkig ging dat heel snel. Of ik mezelf nog heb aangeboden als stand-in? Nou nee, dat is niet in mijn hoofd opgekomen. Vonk en ik schelen inderdaad maar vier jaar, maar nog even los van het niveau, is het bij mij al lang fysiek uitgesloten dat ik nog kan keepen.'

Als doelman heeft l'Ami niet de top bereikt. Desondanks kwam de oud-doelman terugkijken op een mooie loopbaan: Excelsior , PSV, SVV, Dordrecht '90, Heracles Almelo, Sparta Rotterdam, SC Heerenveen, Cambuur Leeuwarden, Telstar, opnieuw Excelsior en tenslotte Feyenoord. In Rotterdam kwam zijn loopbaan tot een einde door een botsing met Romano Denneboom, toen speler van SC Heerenveen. 'Ik was een perfectionist', aldus l'Ami. 'Dat is lastig, als je niet perfect bent. En dat was ik niet. Ik kon aardig keepen, maar een supertalent was ik niet. Dan moet je oppassen dat je niet voortdurend ontevreden bent met je eigen prestatie, of dat je jezelf de hele tijd om de oren slaat met die ene fout die je maakte. Pas op latere leeftijd heb ik geleerd die instelling een beetje los te laten. Als me dat eerder was gelukt, had ik misschien nog iets meer uit mijn carriere kunnen halen, hoewel ik uiteindelijk gewoon tekort kwam voor de absolute top. In het Nederlandse voetbal is mentale training nog steeds helemaal niet zo geaccepteerd. In andere landen en bij andere sporten hoort het er gewoon bij. In Nederland wordt overal over nagedacht. Over fysieke fitheid, over voeding, noem maar op. Overal wordt structureel aandacht aan gegeven. Maar mentale training vindt men al gauw aanstellerij. Dat is onzin. Dat heb ik zelf ondervonden. Ik heb het voor mezelf wel gezocht. En ik heb daar veel baat bij gehad. Gewoon, om mezelf te verlossen van dat overkritische.'

Pas laat in zijn loopbaan kreeg l'Ami een keerperstrainer. 'Ik kreeg volgens mij voor het eerst echt keeperstraining toen ik bij PSV zat. Daar was Jan Formanoy de keeperstrainer. Dat was luxe. Ik was gewend dat je het moest hebben van assistent-trainers of hoofdtrainers die even een uurtje met je aan de gang gingen. Maar dan kwam het ook vaak niet veel verder dan een beetje knallen op doel. Vonden ze zelf altijd wel leuk, maar of het veel zin had, valt te bezien. Pas met Frans Hoek is het keepersvak een serieuze discipline geworden. Alle methodiek is bij hem begonnen. Daarna zijn er meer keeperstrainers geweest die hebben bijgedragen aan oefenstof en begeleiding. Ik houd het allemaal goed bij, en pik er hier en daar iets uit dat mij nuttig lijkt. Er is geen methode-l'Ami, zoals er natuurlijk wel een methode-Hoek is. Hij heeft gezorgd voor een revolutie in het keepersvak. Ik doe het op mijn eigen manier. Ik ben nog altijd perfectionist. Maar nu in de gezonde betekenis. Ik eis van mezelf dat ik er alles aan doe om het beste uit de keepers te halen. Ik ben een vakidioot. Fouten van één van de keepers beschouw ik niet als mijn eigen fouten. Je voelt wel met ze mee. Je weet hoe hij zich bij een fout voelt. Maar het gaat om de volgende bal die je moet tegenhouden. Ik houd ze altijd voor dat ze best een fout mogen maken. Dat voorkom je niet altijd. Het gaat erom hoe je met die fout omgaat. Je moet er meteen weer staan. Met het idee dat er niks meer langs komt. Je kunt niet als een geslagen hond met hangende schouders in de 16 gaan staan. Kop omhoog! Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Zeker bij een club als Ajax, waar de druk altijd enorm groot is.'

Bron: Ajax.nl