Afgelopen zaterdag stonden Mitchell Donald en Javier Martina reserve. De selectie bestaat uit teveel spelers, vindt Van Basten. 'Na De Lutte of na Engeland breng ik de selectie terug naar 25 man.' Martina hoopt daar dan bij te horen en wat hij dinsdagavond liet zien, dat was uitstekend. 'Ik vond dat Javier het heel goed deed', beaamt de trainer die opvatting. 'Ik hoop dat hij het dat iedere keer laat zien.' En dat wil de flankaanvaller ook. 'Ik vond het nodig om mijn visitekaartje af te geven en ben van plan dat altijd te doen. Het is nooit goed genoeg.' Hij speelde snel, dolde zijn tegenstander uit Coevoorden, liep om alles en iedereen heen en gaf loepzuivere passes vanaf de achterlijn. In de 48e minuut kon Kennedy Bakircioglu daardoor heel beheerst de bal binnen schuiven en de 4-0 maken. Negen minuten later rende Martina door het midden de vrije ruimte in. Siem de Jong zag dat en gaf een prachtige voorzet, die Martina perfect afrondde. In de 78e minuut liet hij via een heel sterke solo zien dat hij de man in vorm is. Dit keer mocht Leonardo afronden, 0-6. Toch blijft hij bescheiden. 'Ik vond dat het individueel wel lekker ging. Als team ging het nog wat stroefjes, maar we hebben toch vier doelpunten kunnen scoren. Zo makkelijk is het niet om een mannetje voorbij te gaan. Je moet het toch maar laten zien.'

Martina heeft er hard voor moeten knokken. Twee jaar geleden stond hij op een tweesprong, ervoor gaan, of het laten aanmodderen. Hij koos ervoor om te vechten en ondanks dat technisch directeur Martin van Geel lang niet in hem geloofde, kwam in februari het keerpunt, een compliment. Tenslotte kreeg Martina te horen, dat Van Basten het dit seizoen wel met hem wilde proberen. 'Sinds ik bij de selectie ben gekomen wil ik alles laten zien wat ik kan. En gewoon mijn best doen.'

Hij trainde onder Aron Winter, Adrie Koster en nu onder John van 't Schip en Marco van Basten. Zijn er verschillen? 'Je krijgt met verschillende trainers te maken en van iedereen leer je wat. Marco van basten wil meer op de aanval gaan en dat is toch ook mijn spel. Dat is lekker. Bij Aron speelden we meer met de punt naar achter en nu met de punt naar voren. En dat zie je toch; dat is het verschil. En je moet hier veel meer geven. Het is fysiek zwaarder. Veel conditiewerk en een stapje harder zetten.'