'We kwamen terug van een trainingskamp in Engeland. In de bus kreeg een aantal spelers te horen dat ze de volgende morgen op kantoor moesten komen. De een om tien uur, de volgende om half elf. Daar zat ik ook bij en toen wist ik wel: Voor mij is er hier geen toekomst. Maar dat ik naar het tweede zou worden gestuurd, had ik nooit kunnen bevroeden.'
'Dat iemand het niet in je ziet zitten, moet je accepteren. Maar die plek in de tweede selectie, nee, dat kon ik niet. Ik wilde de kans hebben om terug te knokken. En als ik ergens in geloof, krijg ik zoiets van 'over my dead body'. Vandaar die arbitragezaak. Die heb ik weliswaar verloren, maar ik heb voor mijn gevoel gedaan wat ik moest doen. Ook achteraf was dit niet te voorkomen, behalve dat ik nooit terug had moeten gaan naar Ajax. Ik had het gevoel: in Amsterdam sluit ik mijn carriere af. Als dat niet meer kan vanwege één iemand die zegt: 'Jij kan het niet meer, jij hoort niet meer bij Ajax, jij moet weg', is dat ontzettend moeilijk.'
'Toen ik die arbitragezaak verloor, ging ik een heel proces in. In die drie weken kwamen er allerlei gevoelens naar boven. Mijn eerste ingeving was: Ik ga in het tweede spelen en gewoon mijn hele salaris opstrijken. Daarna dacht ik 'ze hebben gelijk, misschien kan ik het niet meer, zo goed ben ik niet'. Ik wilde doorvoetballen, dan weer stoppen. Naar Qatar en toch in Nederland blijven. Mijn zaakwaarnemer heeft in die periode ook wel eens gezegd: Oké, misschien is dit het wel. Maar vooral mijn vrouw zei steeds 'ga nou door, je houdt te veel van voetbal om er nu al mee op te houden'.'
'Wat de doorslag gaf: Je stopt maar één keer. Dan is het echt afgelopen. Je kunt niet stoppen en vier maanden later weer beginnen. Achteraf weet ik: Ik was niet klaar om al ex-voetballer te zijn. Het was zo'n dieptepunt, zo wilde ik geen afscheid nemen. Toen ben ik ervoor gegaan. FC Twente was voor mij en mijn gezin de beste oplossing. Toen ik 'ja' zei was ik niet helemaal zeker van mijn keus. Dat ben je nooit. Dat was ik niet toen ik naar PSV ging en ook niet toen ik terug ging naar Ajax. Ik heb geprobeerd mijn gevoel te volgen. Ik heb met Steve McClaren gesproken, dat was heel goed. Hoe de trainer was, dat telde voor mij heel zwaar.'
Bron: AjaxClub.nl