De eerste 15 minuten zijn aardig, totdat Ajax persoonlijke fouten gaat maken en Ajax geen enkele kans kan creeren wat ook echt gevaar sticht.

Ik zucht en berust mij wederom in een waardeloze wedstrijd in dit grillige seizoen. Ondertussen word ik gebeld vanuit Alkmaar met veel gefeest en gejoel op de achtergrond. Ik feliciteer mijn vrienden die daar het terechte kampioenschap vieren.

Thuis gekomen krijg ik van mijn opa een mailtje met veel leedvermaak. Zelfs een Feyenoord-supporter durft het te wagen om arrogant gedrag te vertonen dit jaar.

Hoe het ook mag wezen. Alle zaken die ik dit jaar al heb geconstateerd komen wederom bovendrijven. Het tactische vernuft van de technische staf blijft beperkt tot alle ballen op Luis Suarez en Ismail Aisatti.

Het middenveld wordt net zoals bij Heerenveen en Vitesse overlopen en alle spelers, op Gregory van der Wiel na, worden overbluft. Ik verbaas mij hier ondertussen niet meer over. Het wezenlijke probleem is niet binnen een jaartje opgelost. Het wezenlijke probleem zit veel dieper.

De clubcultuur is verdwenen bij Ajax, de basis van jeugdopleiding is goed, maar zeker niet meer uitstekend of wereldklasse. Een persoon als Simon Tahamata wordt weggestuurd en Johan Cruijff die de opleiding wilt reorganiseren wordt door een matig trainer weg gestuurd zonder duidelijke opgaaf.

De club zou van de supporters moeten zijn, niet van de bestuursleden. Dit proces duurt nog wel een aantal jaren ben ik bang. Zeker als ik kijk naar de fatale acties die zijn genomen door de verantwoordelijken.

Klaas Jan Huntelaar verkopen in het midden van het seizoen, geen progressie kunnen boeken op mentaal en weerstand vlak. Geen vooruitgang kunnen boeken op speltechnisch vlak en automatismes (hoe moeilijk ook met een selectie die stelselmatig last heeft van blessures). Helaas is dit niet exemplarisch dit jaar. Loop het lijstje met verkopen door en er valt een zeer goed elftal samen te stellen met krachtiger leiders, goede verdedigers, mooie aanvallers en spelbepalers. En vaak uit eigen opleiding.

Het rapportje van Uri Coronel ligt ondertussen weer stof te happen, Ajax is opgezadeld met een matige technische staf met voetbalervaring, maar zonder echte kennis van zaken op trainers- en managementgebied.

Het positiespel waar Ajax altijd in uitblonk wat kan leiden tot hoofdprijzen wordt stelselmatig verkocht voor goede beurscijfers en de fans zitten ieder jaar weer te smachten naar een titel of een prijs.

Zo lang er niks gebeurt op dit vlak zal er op het veld ook bar weinig gebeuren. Een sporadische uitschieter daargelaten. Met Marco van Basten en co gaan wij de oorlog ook volgend jaar niet winnen. Met de jeugdopleiding op het huidig niveau zal Ajax altijd meedoen voor de topplaatsen, maar stelselmatig op hoog niveau acteren zit er voorlopig niet meer in.

Stelselmatig gepest worden door collegas, familie en vrienden; dat dan weer wel.

Bron: AD Sportwereld - Richard Hamaker