'Mijn vrouw maakte me om kwart voor elf wakker. Ze zegt: de hond slaat aan. Nee, geen waakhond, een ruwharige teckel slechts, mooi beest. We dachten aan inbrekers. Ik ga naar beneden. Trek een jas van de kapstok, schiet mijn laarzen aan en trek de deur hard achter me dicht, want ik denk: als ik lawaai maak, dan zijn ze misschien pleiten. Ik zat niet op een confrontatie te wachten', zegt Sturkenboom in het AD.

'Ik loop het pad af en zie een man of tien, een hoop herrie en kabaal toen ze me zagen. Intimiderend gedrag, net buiten mijn tuin. Ze begonnen allemaal op en neer te lopen. Eentje was er herkenbaar voor me. Ik bleef op een meter of tien van het hek. Hij zegt: Sturkenboom, wij komen jou waarschuwen. Jij moet oprotten uit de Arena want daar heb je niks te zoeken. Als je daar geen gehoor aan geeft dan hebben wij daar zo onze methodes voor. Wij schuwen niet om je gezin daarbij te betrekken. Heb je me verstaan?'

'Ze stapten in hun auto's en raceten weg. Erg unheimisch. Daags erna had ik een lunchafspraak in Ouderkerk. Ik had mijn secretaresse verteld dat ik onderweg was naar De Toekomst (jeugdcomplex Ajax, red.). Zij belde en zei: 'Niet naar De Toekomst, niet naar De Toekomst, want er is daar een groep supporters die jou met veel kabaal zoekt. Kom naar de Arena. Later bleek dat het om dezelfde groep ging.;

Donderdagochtend deed Sturkenboom aangifte. 'Ik loop niet weg. Moet je luisteren, ik ben wel een vechter. Ik kan morgen ook oversteken en dan kunnen ze me kapot rijden. Ben ik er ook niet meer.'